Aż 60% terytorium Szwajcarii, słynącej ze wspaniałych stoków górskich, leży w Alpach, które tworzą wielką skalistą barierę oddzielającą Europę od terenów basenu Morza Śródziemnego. Ciągnie się ona lukiem liczącym 1200 km od Riwiery Francuskiej do bram Wiednia. Kolejne, niższe pasmo górskie, Jura, wyznacza północno-zachodnią granicę z Francją. Pomiędzy Alpami a Jurą rozciągają się zróżnicowane krajobrazy Wyżyny Szwajcarskiej. W tym ostatnim, względnie nisko położonym rejonie, mieszka i pracuje przeważająca część ludności kraju. Większość osiedliła się wokół wspaniałych jezior, częściowo rekompensujących brak dostępu do morza.

Kształtowanie łańcuchów górskich
Budowa geologiczna Alp jest dość prosta, chociaż każda dolina i szczyt różnią się od siebie. Czas, w ciągu którego kształtowały się góry, i działanie potężnych sił tektonicznych niemal przekraczają ludzkie pojmowanie. Pierwsze podłoże składało się z niezwykle grubej powłoki skal krystalicznych. Około 300 min lat temu zostało ono poddane potężnemu naciskowi i uformowane w coś, co czasami określa się mianem "pierwszych Alp'". Poprzedniczki dzisiejszych gór dostały się w końcu pod powierzchnię oceanu i stopniowo zapełniły warstwami osadowymi, obfitującymi w skamieniałości. Ten proces trwał parę dziesiątek milionów lat. Przerwał go dopiero sunący na północ pradawny kontynent Afryki. Materiał skalny, który zaczął się kształtować ok. 100 min lat wcześniej i niegdyś rozciągał się na długości ok. 500 km z północy na południe, został wciśnięty w obszar nieprzekraczający 200 km szerokości. Chronologia mniej więcej uporządkowanych warstw została zakłócona i stała się prawie nie do poznania, w miarę jak nieubłagany nacisk nasuwał na siebie następne powłoki. W wyniku tego utworzyły się kolejne pofałdowania. Miejscami skorupa ziemska popękała, powstały wulkany, a magma z ich wnętrza ponownie zmieniła krajobraz.