W czasie nadzwyczaj ostrej zimy w 1853 r. wody Jeziora Zuryskiego obniżyły się do nienotowanego wcześniej poziomu, odsłaniając wzdłuż brzegu pasmo grząskiego mułu. Niektórzy postanowili wykorzystać nadarzającą się sposobność i zagospodarować tak niespodziewanie podarowane im przez naturę grunty. Skwapliwi mieszkańcy Obermeilen, wioski oddalonej o ok. 39 km od Zurychu, zorientowali się jednak, że prace ziemne utrudnia coś, co przypomina las znajdujących się tuż pod dnem drewnianych stempli. Ktoś wykazał się przytomnością umysłu i wezwano znanego dr. Ferdynanda Kellera z Zurychu, który - zapewne wczuwając się w rolę starożytnego greckiego historyka Herodo-ta - ogłosił odkrycie jednego z istotnych brakujących elementów w prehistorii Szwajcarii. Doszedł do wniosku, że stemple są pozostałością po celtyckim plemieniu, które budowało domostwa na palach nad wodą.

Przodkowie z Cro-Magnon
Odnalezione wśród stempli narzędzia były wykonane z kamienia i kości, a nie z metalu, co pozwoliło przypuszczać, że osadnicy żyli i pracowali na tym terenie jeszcze przed epoką brązu, której początek datowany jest na ok. 2000 r. p.n.e. Oczywiście ślady ludzkiej egzystencji w Szwajcarii są znacznie starsze. Fragment szczęki znaleziony w Jurze przypisano kobiecie żyjącej około 50 tys. lat temu. Bardziej kompletna czaszka z Neuchâtel należy do młodego mężczyzny z Cro-Magnon sprzed około 12 tys. lat. W pobliżu Genewy, Villeneuve i Thayngen natrafiono na jaskinie niegdyś zamieszkiwane przez przodków człowieka. Jednak znaczenie odkrycia w pobliżu Obermeilen polegało na tym, że stanowiło ono ślad po ludziach, którzy budowali domy dość skomplikowane pod względem architektonicznym.